انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 4 7 2009 07 23 Demographic Analysis of Unemployment of Active Population in Iran's Provinces According to 2006 Census تحلیل جمعیت شناختی بیکاری جمعیت فعال در استان های مختلف کشور بر اساس سرشماری سال 1385 115 139 722595 FA مریم نهاوندی عضو هیئت علمی گروه برنامه ریزی اجتماعی دانشگاه تهران افشین خاکی نجف آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش اجتماعی در تهران Journal Article 2025 04 09 Iran is a large country with different geographical climates, subcultures, varying socio-demographic structure and different employment and development policies in each region. Therefore, it is more likely not to expect a same rate of unemployment, which is a dependent variable of socio-cultural factors and governmental policies, in various regions of the country. In fact, the aim of this article is to present the results of a survey conducted on the issue of unemployment in all provinces of the country and consequently to reach a reasonable classification according to their unemployment rate and subsequently to assess the major effective factors, with a detailed look among different parts of the country. The method used in this project was secondary analysis, using the 1358 census data. In order to achieve this goal, SPSS software (version 18) was applied to calculate statistical clustering, analysis of variance (ANOVA) and Pearson coefficient. The results show that unemployment rate varies drastically amongst different provinces. High economic cooperation rate is positively correlated with employment rate of young population.   ایران کشوری وسیع، با اقلیم های جغرافیایی، خرده فرهنگ ها، ساختارهای اجتماعی جمعیتی گوناگون و سیاست های اشتغال و توسعه ی متفاوت در نقاط مختلف است. بنابراین، می توان انتظار داشت بیکاری که تابعی از ساختار اجتماعی، فرهنگی و سیاست های حکومتی است در تمام فضای جغرافیایی کشور یکسان نباشد. شناخت توزیع جغرافیایی بیکاری در برنامه ریزی ها و سیاست گذاری های حوزه ی اشتغال حائز اهمیت است. این مقاله، با تحلیل وضعیت بیکاری در استان های کشور و دسته بندی استان ها بر اساس شاخص های بیکاری، عوامل جمعیتی موثر بر بیکاری را با نگاهی جزئی نگر بررسی می کند. روش تحقیق مورد استفاده، مطالعه ی اسنادی و هم چنین تحلیل ثانویه ی داده ها و نتایج سرشماری اخیر کشور است. بدین منظور از روش های خوشه بندی آماری و ضریب همبستگی پیرسون برای انجام محاسبات آماری استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که نسبت بیکاری در بین استان های کشور تفاوت قابل توجهی دارد. بر اساس نتایج، بالا بودن سهم جمعیت واقع در سن فعالیت شرط لازم و بالا بودن سهم جمعیت فعال شرط کافی برای بالا بودن نرخ بیکاری در هر استان است. https://www.jpaiassoc.ir/article_722595_86982b1a3faca3dc9da6e73988498d73.pdf