انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 4 8 2009 05 22 The Contexts of Low Childbearing in Kurdistan: The Case Study of Saghez City زمینه های کم فرزندآوری در استان کردستان: مطالعه موردی شهر سقز 85 122 722546 FA حسین محمودیان دانشیار گروه جمعیت‌شناسی، دانشگاه تهران 0000-0001-9271-6687 احمد محمدپور استادیار گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان مهدی رضائی دانشجوی دکتری جمعیت شناسی، دانشگاه تهران 0000-0002-5078-8364 Journal Article 2025 04 07 This article is based on various studies which have proved the fertility transition in Iran including rural and urban areas. Kurdistan province has experienced fertility transition and also its TFR is below replacement. This research tries to study the low childbearing in Saghez city - a small city of Kurdistan province with a qualitative method. The main aim is to understand the meaning system and intersubjectivity which is supporting such kind of socio-demographic action. It made attempt to know how the people perceive their low childbearing action, how they interpret it and how they understand the conditions and forces that persuaded this action. The methodological approach for this research is qualitative and grounded theory is adopted for collecting, analyzing and interpreting data. Regarding the conceptualization of interviews contents, eight major categories and a core category has emerged. The core category which describes the whole of findings and the ongoing situation of society is low childbearing as "regulation and improving subject". It means low childbearing in this society is constructed by a kind of regulation and the idea of improving and empowering the children and parents as well. <span class="button-container">  </span> بنیان این پژوهش نتایج مطالعاتی است که در مورد انتقال باروری در ایران انجام شده مبنی بر این‏که انتقال باروری در ایران اتفاق افتاده و این جامعه در حال حاضر در مرحله‏ی پایانی آن قرار دارد و در حال تجربه‏ی باروری در سطح جایگزین و زیر آن است. این پژوهش پدیده‏ی کم فرزندآوری را در یکی از مناطقی که بیش از یک دهه است آن را تجربه می‏کند، مطالعه می‏نماید و با رویکردی کیفی در صدد فهم نظام معنایی موجود در شهر سقز در استان کردستان پیرامون پدیده‏ی کم‏فرزندآوری است. رویکرد پارادایمیک این مطالعه رویکرد برساختگرایی تفسیری و  روش‏شناسی متناظر با آن کیفی است که روش نظریه‏ی زمینه‏ای برای گردآوری، تحلیل و تفسیر داده‏ها مورد استفاده قرار گرفته است. یافته‏های این پژوهش نشان داده است که کم‏فرزندآوری در این جامعه‏ به عنوان یک کنش اجتماعی معنادار از رواج و شیوع گسترده‏ای برخوردار است و در قالب نوعی گفتمان بر نظام معنایی و کنشی افراد و خانواده‏ها حاکم است. برآیند کلیه‏ی مفاهیم و مقولات بدست آمده از این مطالعه یک مقوله‏ی هسته‏ی دو وجهی به نام کم‏فرزندی به مثابه قاعده‏مندسازی/ ارتقاء سوژه است که بازنمای وضعیت حاکم بر این جامعه در حیطه‏ی فرزندآوری است. https://www.jpaiassoc.ir/article_722546_5a987e3ce1a6c18eccb4bc0e0d1e794e.pdf