انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 6 12 2011 11 22 Ageing and Pension Financing System in Iran سالمندی و تامین مالی نظام بازنشستگی در ایران 142 163 722518 FA حسین راغفر استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه الزهرا زهرا اردلان کارشناس ارشد اقتصاد، دانشگاه الزهرا Journal Article 2025 04 07 Population control policy in Iran during the 1990s would cause a rapid increase in the elderly population in the coming decades. This fact will lead to a significant financial burden and economic effects. As families' ability and resources to fulfill their demands vanish, governmental support programs to establish higher social welfare for the elderly and their prevention of poverty get higher priority. In this study, the Aurebach-Kottlikoff overlapping generations model is used to simulate the impact of population aging on Iran's economy in a 300-year period based on a social security balanced budget. The driving force of the model is demographic evolution which is exogenous. Based on the UN median population forecast scenario, Iran's population growth rate decreases from 1.2% to 0% by 2040.   Our results indicate that the population growth rate reduction results in labor supply reduction that would lead to an increase in capital to labor ratio, and thereby a decrease in capital cost, lower interest rate and an increase in wage rates. In addition, a lower population growth rate leads to the young generation paying a higher social security contribution rate and tax. Results show that demographic changes have an impact on welfare priorities. According to these demographic changes, welfare priorities are threatened and create inequality between generations.   سیاست گذاری‌های کنترل جمعیتی دهه ۱۳۷۰ در ایران موجب افزایش جمعیت سالمند در دهه‌های آنی خواهد شد. این پدیده اثرات اقتصادی و چالش‌های مالی قابل توجهی درپی خواهد داشت» بطوری‌که خانوارها امکان تامین مالی حمایت لازم دوران سالمندی را نخواهند داشت. لذا این مسئله ضرورت نیاز به حمایت دوران سالمندی توسط دولت به جهت ایجاد رفاه اجتماعی بالاتر و جلوگیری از فقر سالمندان را نمایان می‌سازد. مقاله حاضر با استفاده از مدل نسل‌های همپوش اوثرباخ-کوتلیکوف مجموعه‌ای از روندهای اقتصادی ناشی از سالمندی جمعیت در یک دوره ۳۰۰ ساله بر اساس بودجه متوازن تامین اجتماعی شبیه سازی شده‌است. نیروی محرکه مدل انتقال جمعیتی است که برونزا درنظر گرفته می‌شود و بر اساس پیش بینی‌های سناریوی میانی سازمان ملل نرخ رشد جمعیت تا سال ۲۰۴۰ از ۱۸۲ درصد به صفر کاهش می‌پاید. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد کاهش در نرخ رشد جمعیت به منزله کاهش در عرضه نیروی کار بوده که موجب افزایش نسبت سرمایه به نیروی کار و منجر به کاهش هزینه استفاده از سرمایه کاهش نرخ بهره و افزایش نرخ دستمزد می‌گردد. با کاهش نرخ رشد جمعیت, افراد مجبور به پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی بالاتر و نسل جوان بار مالیاتی بیشتری را متحمل می‌شوند. بنابراین تغییرات جمعیتی» اولویت‌های رفاهی را تهدید کرده و موجب ایجاد نابرابری بین نسلی می‌شود. https://www.jpaiassoc.ir/article_722518_e4540b34dea0d247bf1b2b8083e7c1f8.pdf