انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 7 13 2012 05 21 Dynamics of the Population Age Structure and Changes in Marriage in Iran پویایی ساختار سنی جمعیت و تغییرات ازدواج در ایران 5 23 722444 FA فاطمه ترابی استادیار جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران عباس عسکری ندوشن استادیار جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد 0000-0001-9815-7476 Journal Article 2025 04 06 As a result of demographic transition, the age structure of the population of Iran, in general, and those in marriageable ages, in particular, has changed during the past few decades. Concomitant changes in marriage raise the question that whether these two phenomena are related. Using the published results of the 1966-2011 Iranian censuses, this paper studies the impact of the dynamics of the population age structure on changes in marriage at the national and rural-urban levels. The standardization technique is applied to determine the proportion of never-married men and women after controlling for changes in the age structure of the population during different time periods and across successive birth cohorts. The findings suggest that the similarity of age structure cannot remove either period or cohort marriage differences. Thus, recent changes in the marriage timing should be sought in factors other than changes in the age structure of the population. در نتیجه تجربه گذار جمعیتی در چند دهه اخیر، ساختار سنی جمعیت کشور، به طور کلی، و جمعیت واقع در سنین ازدواج، به طور خاص، دچار تغییر گردیده است. تغییرات همزمان در ازدواج، امکان وجود ارتباط بین این دو پدیده را به ذهن متبادر می سازد. این مقاله با استفاده از نتایج منتشر شده سرشماری سالهای 1345 تا 1390 ، تأثیرپذیری تغییرات ازدواج از تحولات ساختار سنی جمعیت را در کل کشور و به تفکیک مناطق شهری و روستایی مورد مطالعه قرار می دهد. تأثیر تغییرات ساختار سنی بر نسبت زنان و مردان هرگز ازدو اج نکرده در دوره های زمانی مختلف و در میان کوهورت های موالید متوالی با استفاده از تکنیک استاندارد سازی کنترل شده و روند های ازدواج به تفکیک جنس برای نقاط شهری و روستایی با استفاده از دو رویکرد مقطعی و کوهورتی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که مشابه سازی ساختار سنی نمی تواند تفاوت های دوره ای و کوهورتی ازدواج را محو نماید. به این ترتیب، تغییرات اخیر ازدواج در ایران مستقل از ساختار سنی اتفاق افتاده و علل آن را باید در عواملی غیر از تغییرات ساختار سنی جستجو کرد. https://www.jpaiassoc.ir/article_722444_d1ca551de3440510fdeef41e52f47a18.pdf