انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 15 30 2020 09 22 Demographic, Economic and Social Factors Affecting the Poverty of Urban Households in Iran in 2016 عوامل جمعیتی، اقتصادی و اجتماعی موثر بر فقر خانوارهای شهری ایران در 1395 231 259 244011 10.22034/jpai.2021.522855.1174 FA محمد میرزایی استاد گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران 0000-0003-4099-118X عاطفه کبریایی دانشجوی کارشناسی ارشد جمعیت شناسی. دانشگاه تهران Journal Article 2021 01 11 The problem of poverty is very widespread and it is affected by different factors in each society, based on its specific characteristics. In this study, the effect of 12 demographic, economic and social factors on the probability of household impoverishment were examined using a probit regression model, which was predicted by the minimum likelihood method. The sample includes 66038 people and a total of 18809 urban households in Iran. The present study examines the possibility of getting out of poverty by considering two levels of welfare, high and low. Accordingly, the income level for households to get out of poverty is 115 million Rials at the low welfare level and 265 million Rials at the high welfare level. According to the  results of the model, the most important factor in getting out of poverty at the lower welfare level is the income status of the head of household and at the higher welfare level, the proportion of the number of people with income in the household as well as the absolute number of people with income in the household. An increase in the level of education of the head of the household was another factor in getting out of poverty. In addition, increasing the number of educated people in the household has had a considerable effect on escaping poverty, and the probability of becoming poor decreases with an increase in the household size,. مسئلۀ فقر بسیار گسترده بوده و در هر جامعه متناسب با ویژگی‌های خاص خود از عوامل پیشین متفاوتی تأثیر می‌پذیرد. در این پژوهش اثر 12 عامل جمعیتی-اقتصادی-اجتماعی بر احتمال فقیر شدن خانوار تحت یک مدل رگرسیون پروبیت با روش حداقل راستنمایی سنجش شد. نمونۀ مورد استفاده، شامل 66038 نفر و در مجموع 18809 خانوار شهری ایران است. پژوهش حاضر با در نظر گرفتن دو سطح رفاهی بالا و پایین به بررسی احتمال خروج از فقر می‌پردازد. بر این اساس مرز درآمدی سطح رفاهی پایین برای خروج خانوار از فقر برابر با 115 میلیون ریال و برای سطح بالای رفاهی، خط فقر برابر با 264 میلیون ریال محاسبه شده است. براساس نتایج مدل، مهم‌ترین عامل اثرگذار در خروج از فقر خانوار در سطح رفاهی پایین‌تر، وضعیت درآمدی سرپرست و در سطح رفاهی بالاتر، نسبت تعداد افراد دارای درآمد در خانوار بوده و همچنین تعداد مطلق افراد دارای درآمد در خانوار نیز اثر قابل توجهی در خروج خانوار از فقر داشته است. افزایش سطح تحصیلات سرپرست خانوار عامل دیگری در خروج از فقر بود. همچنین افزایش تعداد افراد تحصیلکرده در خانوار نیز اثر قابل توجهی در خروج از فقر داشته است و با افزایش بعد خانوار احتمال فقیر شدن کاهش می‌یابد. https://www.jpaiassoc.ir/article_244011_9119a486a126fde3f03c65eecdbf7bf7.pdf