انجمن جمعیت شناسی ایران نامه انجمن جمعیت شناسی ایران 2008-3742 15 29 2020 04 20 A Comparative Study of the Relationship between Social Capital and The Quality of Life among the Elderly Living at Homes and Sanatoriums in Tehran مطالعه تطبیقی رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی در بین سالمندان ساکن منازل و آسایشگاه‌های شهر تهران 33 60 243917 10.22034/jpai.2020.243917 FA زینب کاوه فیروز استادیار جمعیت شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران 0000-0002-3921-1636 فاطمه جواهری دانشیار جامعه شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران محمدرضا نبی زاده دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش علوم اجتماعی، دانشگاه خوارزمی، تهران Journal Article 2021 05 05 This study aims to investigate the relationship between the social capital and the quality of life among the elderly living at homes and those living at sanatoriums in Tehran. To achieve this aim, the survey method and the questionnaire tool were used to select and study 384 elderly people in Tehran. The findings show that the quality of life of the elderly living at homes is better than those staying in nursing institutions. There is also a significant association between the type of housing of the elderly and their social capital; those living at homes have higher social capital and a better quality of life than those living at sanatoriums. The results also show that there are significant associations between social capital and its constituent dimensions and the quality of life of the elderly. <span>The results of multivariate analysis showed that after controlling for all  the variables, the type of housing still has a strong and significant impact on the quality of life of both elderly groups. However, this effect is stronger for the elderly living at homes than those staying in nursing homes. The variables of social participation, type of housing, social trust and social support have the greatest impact on the quality of life of the elderly, respectively</span> <span lang="FA" dir="RTL">پژوهش حاضر با هدف  مطالعه رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی در بین سالمندان ساکن منازل و آسایشگاه‌های شهر تهران انجام گرفته است. برای  این هدف، از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه استفاده شده  و تعداد 384 نفر از سالمندان ساکن منازل و آسایشگاه­های شهر تهران به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و مورد  مطالعه قرار گرفتند. یافته­های پژوهش گویای آن است که کیفیت زندگی سالمندان مورد بررسی ساکن منازل در سطحی بالاتر از کیفیت زندگی سالمندان ساکن آسایشگاه می‌باشد. همچنین بین نوع سکونت سالمندان و سرمایه اجتماعی نیز رابطه معنی­داری مشاهده شد و سالمندان ساکن منازل در مقابل سالمندان ساکن آسایشگاه­ها از سرمایه اجتماعی بالاتر و کیفیت زندگی بهتری برخوردارند. همچنین نتایج تحقیق نشان داد بین سرمایه اجتماعی و ابعاد تشکیل­­دهنده آن (اعتماد اجتماعی، حمایت اجتماعی و مشارکت اجتماعی) با کیفیت زندگی سالمندان رابطه معنی­داری وجود دارد. نتایج تحلیل </span><span lang="FA"> </span><span lang="FA" dir="RTL">چند متغیره نشان داد، با کنترل تمـام متغیرها، نوع سکونت همچنان تاثیر قوی و </span><span lang="FA" dir="RTL">معناداری بر کیفیت زندگی هر دو گروه سالمندان دارد. هر چند شدت این اثرگذاری برای سالمندان ساکن منزل بیشتر از سالمندان ساکن آسایشگاه­ها است. متغیرهای مشارکت اجتماعی، نوع سکونت، اعتماد اجتماعی و حمایت اجتماعی به ترتیب بیشترین تاثیر را در کیفیت زندگی سالمندان  دارند. </span> https://www.jpaiassoc.ir/article_243917_b8bd699812d2616e890dffaf21b56f46.pdf